Contrast – The Review.


  Έχοντας παίξει αισίως μερικές εκατοντάδες games τα τελευταία χρόνια είναι πολύ δύσκολο να βρώ κάτι μοναδικό και πρωτότυπο που να με ενθουσιάσει. Κάτι που να με κάνει να νιώθω πως παίζω κάτι ολοκαίνουριο και όχι ένα ανακάτεμα απο games της σειράς.

  Το Contrast λοιπόν, against all odds, τα κατάφερε. Ήδη απο τις Jazz μουσικάρες του και τη 20s Film Noir ατμόσφαιρα του με κέρδισε απο το πρώτο δευτερόλεπτο, αλλά όσο έπαιζα παραπάνω τόσο ο Vaudevillιανός του κόσμος κατάφερνε να με κατακτήσει.

  Είναι ένα παιχνίδι της Compulsion studios το οποίο το πήρε το αυτί μου λόγω του Ps4 launch. Είχα κάνει την έρευνά μου πάνω στα παιχνίδια της πρώτης ημέρας και το concept του μου φαινόταν μοναδικό οπότε αναζήτησα την ευκαιρία να το έχω στα χέρια μου το συντομότερο.

  Όλο το παιχνίδι βασίζεται σε ένα semi-παρανοϊκό ντουέτο απο ένα κοριτσάκι και τη φανταστική; φίλη του “Dawn” η οποία είναι και ο βασικός χαρακτήρας μας. Η Dawn που θυμίζει πολύ έναν θηλυκό Jack Skellington έχει τη δυνατότητα να μπαινοβγαίνει σαν σκιά μέσα σε οποιαδήποτε προβολή φωτός. Αυτό είναι και το κύριο gameplay element αυτού του puzzle/platformer. H εναλλαγή απο τον τρισδιάστατο χώρο στο παράλληλο 2d των σκιών είναι τo main mechanic αυτή της τόσο έξυπνης ιδέας. Φυσικά έχει άπειρα περιθώρια βελτίωσης αλλα όπως και να’χει είναι ένα genius αρχικό concept που κάνει καλά αυτό που υπόσχεται και ελπίζω να το δούμε σύντομα σε μια ακόμα καλύτερη έκδοση.

  Καθ’όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού κυριαρχεί η αίσθηση της αβεβαιότητας και παρόλο που δεν έχουμε κανένα άμεσο character development, η μορφή απο τις πίστες μας κάνει να κατανοούμε σε βάθος το τι γίνεται. Είναι απίθανο πως το ίδιο το level design μας διηγείται την ιστορία. Έχει ροή και νόημα στα πάντα του, παράλληλα με αρκετά συναισθηματικά φορτισμένα σημεία, πράγμα πρωτοφανές για παιχνίδι του είδους.

  Πάνω σε όλα αυτά, το δέος που προκαλεί η καταπληκτική του μουσική με την πρωτοτυπία του shadow play μας βάζει κυριολεκτικά μέσα στο παιχνίδι. Θέλω να σας περιγράψω πάρα πολλά αλλά φοβάμαι οτι αν το κάνω θα αφαιρέσω από την εμπειρία.

 

  Τα γραφικά δεν είναι το πιο δυνατό κομμάτι του game αλλα το overall καταπληκτικό artwork με έκανε να αδιαφορήσω για τα “τεχνικά”. Ο χειρισμός είτε με mouse/keyboard είτε με controller έχει την απόκριση που χρειάζεται και γενικά αφήνει καλές εντυπώσεις στην άμεση εναλλαγή απο 2d σε 3d.

  Όπως και να’ χει αν και το παιχνίδι είναι σχετικά μικρό και με σχεδόν μηδενικό replayability (άντε κάποια collectibles) είναι πολύ fairly priced για αυτό που προσφέρει και δε μπορώ παρα να το πρότείνω σε οποιονδήποτε θέλει να παίξει κάτι νέο και εντυπωσιακό. Σε σχέση με τα 40-50€ για ανακυκλωμένα σκουπίδια νομίζω οτι τα 15€ αξίζουν με το παραπάνω για την εμπειρία αλλα και κυρίως για την υποστήριξη τέτοιων ιδεών. Αν σας αρέσουν τα puzzle, platformers και γενικά δεν είστε μόνο μπάφους, προ, και πιου πιου fps, απλά παίξτε το χωρίς άλλη κουβέντα.

 

  Όλα τα παραπάνω βασίζονται στην Steam version αλλά δε νομίζω οτι θα έχει ιδιαίτερη διαφορά και σε οποιαδήποτε άλλη πλατφόρμα.

  Ορίστε και το launch trailer του παιχνιδιού. Θα πρότεινα να το αποφύγετε μιας και η περισσότερη μαγεία στο contrast είναι στην έκπληξη και στην ανακάλυψη.

 

 tl;dr

  Η μουσική, το artwοrk, το πρωτότυπο gameplay και το wow aspect είναι τα δυνατά σημεία του παιχνιδιού. Με τα γραφικά να είναι είναι της σειράς και τον χειρισμό να είναι απλός και με καλή απόκριση έχουμε ένα δίκαιο σύνολο το οποίο ενισχύεται απο την πάρα πολύ χαμηλή τιμή του παιχνιδιού. Σίγουρα απέχει πολύ απο το τέλειο, αλλά φέρνει με όμορφο τρόπο νέα gameplay mechanics στο προσκήνιο και αυτό απο μόνο του αυξάνει την αξία του παιχνιδιού κατακόρυφα. 7,5/10 με την ελπίδα για ένα πιο polished sequel. The potential is too damn high. 

 

Disclaimer: 

  Οι βαθμολογίες με αηδιάζουν. Είναι ότι πιο υποκειμενικό μπορεί να υπάρξει με το προσωπείο της με το στανιό αντικειμενικότητας. Είναι το πρέπει, είναι το μη, είναι το mainstream και το controversial. Αλλα πουθενά δεν επιτρέπεται να είναι το εγώ.

  Εγώ λοιπόν έχω πολύ περίεργα γούστα. Δεν είμαι αντικειμενικός, το λέει και στην περιγραφή του site με μεγάλα γράμματα. Κανείς δεν είναι. Προσπαθώ να αποφεύγω τα άκρα και τις βαθμολογίες μιας και απλά εκφράζω με λέξεις την άποψη μου για τα επιμέρους των παιχνιδιών.. Αλλα αυτό συνήθως δεν είναι αρκετό. Οι βαθμολογίες είναι σχεδόν αναγκαίες και απο ότι βλέπω πολλοί αρκούνται σε αυτές.

  Γι αυτό λοιπόν θα βαθμολογώ εσωτερικά 4-5 επιμέρους στοιχεία που θεωρώ σημαντικά για το εκάστοτε παιχνίδι και ανάλογα με τη βαρύτητα τους και τον τύπο του παιχνιδιού θα βγάζω ένα τελικο % που θα το ανάγω στο 0-10. Να αδιαφορείτε για αυτό. Δε λέει τίποτα και ποτέ δε θα πεί. Αλλα γι αυτόν που θα μπεί για τη βαθμολογία, ας υπάρχει.

Comments

comments